알림 목록

แตกต่างจากผลิตภัณฑ์ปศุสัตว์อื่นๆ ผึ้ง มีคุณค่าทางอุตสาหกรรมสองด้าน คือ เป็นทั้งปศุสัตว์ที่ผลิตน้ำผึ้ง และเป็นทรัพยากรบริการด้านการผลิตที่ช่วยในการผสมเกสรพืชผลทางการเกษตร ฟาร์มเลี้ยงผึ้งสามารถผลิตได้ไม่เพียงแต่น้ำผึ้งเท่านั้น แต่ยังรวมถึงโพรโพลิส นมผึ้ง เกสร และพิษผึ้ง ในขณะที่ฝูงผึ้งเองก็ทำหน้าที่เป็นบริการผสมเกสรสำหรับฟาร์มปลูกผักและผลไม้ในเรือนกระจกด้วย

รัฐบาลเกาหลียังส่งเสริมอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งแยกต่างหากตามพระราชบัญญัติส่งเสริมและสนับสนุนอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้ง และแผนแม่บทปี 2022-2026 ได้กำหนดให้การขยายแหล่งน้ำหวาน การจัดการศัตรูพืชและโรค การเผยแพร่พันธุ์ที่ดี การพัฒนาเทคนิคการเลี้ยง การวิจัยและพัฒนา และการรักษาเสถียรภาพอุปสงค์และอุปทาน เป็นภารกิจสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลผลิตที่ลดลงเนื่องจากแหล่งน้ำหวานลดลง ความหนาแน่นของรังผึ้งสูง และศัตรูพืชและโรค ได้ถูกชี้ให้เห็นว่าเป็นปัญหาสำคัญของอุตสาหกรรม ( Mafra )

ดังนั้น หัวใจสำคัญของคำขอเสนอราคา (RFQ) สำหรับผึ้งใน MarketHub คือการขยายเกณฑ์ด้านผลผลิตจาก “ปริมาณน้ำผึ้งที่ผลิตได้” ไปสู่ ​​“การดูแลรักษารังผึ้งให้มีสุขภาพดีในขณะที่สร้างมูลค่าของผลิตภัณฑ์และการผสมเกสร ”

ผึ้งงานอาศัยอยู่รวมกันเป็นรังเดียว ประกอบด้วยผึ้งนับหมื่นตัว รวมทั้งราชินี ผึ้งงาน และผึ้งตัวผู้ ดังนั้น แทนที่จะจัดการสัตว์เพียงตัวเดียวเป็นหน่วยการผลิตเหมือนวัวหรือม้า การจัดตั้ง รังผึ้งหรือฟาร์มผึ้งเป็นหน่วยการจัดการพื้นฐาน จึงมีความสมจริงมากกว่า

นอกจากนี้ ในกรณีของผึ้งน้ำผึ้ง ฝูงผึ้งที่ยังมีชีวิตอยู่สามารถนำมาใช้เป็นผลิตภัณฑ์และบริการได้ ผึ้งพ่อแม่ ผึ้งนางพญา และฝูงผึ้งจะถูกส่งไปยังฟาร์มเลี้ยงผึ้งอื่นๆ ฝูงผึ้งสำหรับผสมเกสรจะถูกส่งไปยังเกษตรกรผู้ปลูกพืช และผลิตภัณฑ์ต่างๆ เช่น น้ำผึ้ง โพรโพลิส และนมผึ้ง ก็กลายเป็นผลิตภัณฑ์ที่แยกต่างหากได้

ดังนั้น โครงสร้างพื้นฐานจึงมีการจัดการดังนี้ผึ้ง → รังผึ้ง → วัตถุประสงค์ในการผลิต → ผลิตภัณฑ์จากผึ้ง/บริการผสมเกสร → ผู้ซื้อ

ในการเลี้ยงผึ้งนั้น การแยกแยะ วัตถุประสงค์และศักยภาพในการผลิตของรังผึ้ง มีความสำคัญไม่แพ้การแยกแยะสายพันธุ์ เป็นการยากที่จะประเมินรังผึ้งที่มีศักยภาพในการผลิตน้ำผึ้งสูง รังผึ้งที่เหมาะสมสำหรับการขยายพันธุ์และการผลิตราชินีผึ้ง และรังผึ้งที่ใช้ในการผสมเกสรโดยใช้เกณฑ์เดียวกัน

แผนพัฒนาอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งของรัฐบาลปี 2022–2026 ยังได้กำหนดทิศทางในการพัฒนาและเผยแพร่พันธุ์ผึ้งที่มีความสามารถในการเก็บน้ำหวานและต้านทานโรคได้ดีเยี่ยม ผ่านทรัพยากรพันธุ์แท้และการผสมพันธุ์ระดับโมเลกุล กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในอนาคต คุณค่าของ รังผึ้งที่มีลักษณะทางพันธุกรรมที่เหนือกว่าและข้อมูลผลผลิตจริงอาจมีความสำคัญมากกว่าการที่ฟาร์มมีรังผึ้งจำนวนมากเพียงอย่างเดียว ( Mafra )

MarketHub  จัดประเภทสินค้าตามลำดับประเภทอาณานิคม → วัตถุประสงค์การผลิต → ประสิทธิภาพ → ผลิตภัณฑ์/บริการ

ประสิทธิภาพการผลิตของฟาร์มเลี้ยงผึ้งไม่ควรตัดสินจากจำนวนรังผึ้งเพียงอย่างเดียว ผลผลิตน้ำผึ้งและจำนวนราชินีผึ้งที่แท้จริงนั้นได้รับอิทธิพลจากความมั่นคงในการฟื้นตัวของรังผึ้งหลังฤดูหนาว สถานะการวางไข่ของราชินีผึ้ง การมีผึ้งงานเพียงพอในช่วงฤดูน้ำหวาน และการควบคุมไรและโรคต่างๆ

นอกจากนี้ หากแหล่งน้ำหวานมีน้อยหรือสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย ผลผลิตน้ำผึ้งอาจลดลงแม้ว่าจะรักษาฝูงผึ้งที่แข็งแรงไว้ได้ก็ตาม รัฐบาลยังชี้ให้เห็นว่าการลดลงของแหล่งน้ำหวาน ความหนาแน่นของฝูงผึ้งที่เพิ่มขึ้น และปัญหาศัตรูพืชและโรคระบาด เป็นสาเหตุของการลดลงของผลผลิตในอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งในประเทศ ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องตรวจสอบข้อมูลแหล่งน้ำหวานและสภาพอากาศควบคู่ ไปกับข้อมูลฟาร์ม ( Mafra )

หัวใจสำคัญคือการพิจารณาโครงสร้างที่นำไปสู่ผลลัพธ์ตั้งแต่จำนวนรังผึ้ง → อัตราส่วนของรังผึ้งที่แข็งแรง → รังผึ้งที่สามารถเก็บเกี่ยวผลผลิตน้ำผึ้งได้ → ปริมาณผลผลิตจริง

ในการจัดการไรวาร์โรอา (Varroa destructor) ถือเป็นหนึ่งในความท้าทายด้านการจัดการสุขภาพที่สำคัญที่สุด องค์กร WOAH อธิบายว่า ไรวาร์โรอาเป็นปรสิตในตัวอ่อนและตัวเต็มวัยของผึ้งงาน และเป็นพาหะนำไวรัสต่างๆ อีกทั้งยังอาจนำไปสู่การล่มสลายของรังผึ้งหากปล่อยไว้โดยไม่ควบคุม ( WOAH )

รัฐบาลเกาหลีได้ดำเนินการควบคุมไรผึ้งอย่างเข้มข้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิ โดยมุ่งเป้าไปที่ฟาร์มเลี้ยงผึ้งประมาณ 26,000 แห่งทั่วประเทศ ตั้งแต่วันที่ 9 มีนาคมถึง 6 เมษายน 2569 รัฐบาลแนะนำให้ผู้เลี้ยงผึ้งประเมินระดับการติดเชื้อก่อน และใช้มาตรการควบคุมทั้งทางกายภาพและทางเคมีร่วมกัน พร้อมทั้งแนะนำให้งดใช้สารเคมีก่อนและระหว่างช่วงที่ผึ้งเก็บน้ำหวาน และให้ปฏิบัติตามระยะเวลาการหยุดใช้สารเคมี ( Mafra )

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เนื่องจากการใช้สารเคมีมีความเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของน้ำผึ้งหรือผลิตภัณฑ์จากการเลี้ยงผึ้ง ความสัมพันธ์ระหว่าง บันทึกการบำบัด → วันที่เก็บเกี่ยว → หมายเลขล็อตผลิตภัณฑ์  จึงจำเป็นต้องได้รับการจัดการอย่างเหมาะสม

อุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งของเกาหลีไม่ได้ประกอบด้วยเพียงแค่การขายน้ำผึ้งเท่านั้น ผู้บริโภคที่สำคัญไม่ได้มีเพียงฟาร์มเลี้ยงผึ้ง ฟาร์มเลี้ยงผึ้งนางพญา ผู้แปรรูปผลิตภัณฑ์จากผึ้ง และบริษัทจัดจำหน่ายเท่านั้น แต่ยังรวมถึงฟาร์มเรือนกระจกและฟาร์มผลไม้ที่ต้องการผึ้งผสมเกสรด้วย

ข้อมูลจากภาครัฐยังแสดงให้เห็นว่าเกษตรกรผู้ปลูกพืชในเรือนกระจกใช้ผึ้งในการผสมเกสร และในอดีต ในช่วงที่รังผึ้งได้รับความเสียหาย แม้แต่ความเสี่ยงที่จะเกิดการหยุดชะงักในการจัดหารังผึ้งสำหรับผสมเกสรก็ได้รับการจัดการแยกต่างหาก สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าการเลี้ยงผึ้ง เป็น อุตสาหกรรมที่เชื่อมโยงห่วงโซ่อุปทานปศุสัตว์กับเครือข่ายการผลิตพืชผล ( Mafra )

ดังนั้น การเลี้ยงผึ้ง จึงต้องพิจารณาทั้งตลาดผลิตภัณฑ์แบบ B2B และตลาดบริการผสมเกสร ไปพร้อมๆ กัน

ในการค้าผลิตภัณฑ์จากผึ้งในระดับนานาชาติ พิธีการศุลกากร การกักกันโรค และมาตรฐานอาหารจะแตกต่างกันไปตามรูปแบบของผลิตภัณฑ์ เช่น น้ำผึ้ง เกสร และโพรโพลิส โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระบบการกักกันโรคของเกาหลีได้มีการเปลี่ยนแปลงใหม่ในปี 2026

สำนักงานควบคุมโรคสัตว์และพืชได้แก้ไขประกาศที่เกี่ยวข้องเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2569 โดยกำหนดให้ น้ำผึ้งและเกสรผึ้งเป็นสินค้าที่ต้องผ่านการกักกันโรคสัตว์และระบบนี้จะมีผลบังคับใช้ในวันที่ 27 พฤศจิกายน 2569 หลังจากบังคับใช้แล้ว ผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องจะต้องเป็นไปตามข้อกำหนด เช่น ใบรับรองการกักกันโรคจากหน่วยงานกักกันโรคสัตว์ของประเทศผู้ส่งออก ( มาฟรา )

ฟาร์มเลี้ยงผึ้ง → การเก็บเกี่ยว → การแปรรูปขั้นต้น → การตรวจสอบและแปรรูป → การบรรจุภัณฑ์ → การนำเข้า/ส่งออก → ผู้ซื้อ

การผสมเกสรเป็นกระบวนการที่แยกต่างหาก:

ฟาร์มเลี้ยงผึ้ง → การเตรียมรังผึ้ง → การขนส่ง → การจัดวางในแปลงปลูก/สถานที่ → ช่วงเวลาการผสมเกสร → การพักฟื้น/การฟื้นตัว

ดังนั้น ในเอกสารขอใบเสนอราคา (RFQ) ที่แท้จริง จะต้องตรวจสอบรายละเอียดต่างๆ อีกครั้ง เช่นการใช้งานผลิตภัณฑ์ + แหล่งกำเนิด + ข้อกำหนดด้านการกักกัน/อาหาร + รหัส HS + ข้อกำหนดเฉพาะของผู้ซื้อในขณะทำธุรกรรม

อุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งมีลักษณะเด่นคือความสามารถในการผลิตผลิตภัณฑ์หลากหลายชนิดจากรังผึ้งเดียว แม้ว่าน้ำผึ้งจะเป็นผลิตภัณฑ์ที่เป็นตัวแทนมากที่สุด แต่โพรโพลิส นมผึ้ง เกสรผึ้ง และพิษผึ้ง ต่างก็มีเทคโนโลยีการผลิตและตลาดผู้ซื้อที่แตกต่างกัน แผนของรัฐบาลสำหรับอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งยังมองว่าการขยายตลาดสำหรับผลิตภัณฑ์การเลี้ยงผึ้งที่มีมูลค่าสูง เช่น นมผึ้ง โพรโพลิส และพิษผึ้ง ให้กว้างกว่าน้ำผึ้ง เป็นอีกหนึ่งลำดับความสำคัญ ( Mafra )

ในโครงการ PRP การเพิ่มความหลากหลายของผลิตภัณฑ์ไม่ใช่เป้าหมายหลัก ฟาร์มแต่ละแห่งต้องพิจารณาว่าการผลิตน้ำผึ้งต่อไป การกระจายผลิตภัณฑ์ไปเป็นโพรโพลิสหรือนมผึ้ง หรือการให้บริการผสมเกสรจะให้ผลกำไรมากกว่ากันโดยเปรียบเทียบผลกำไรต่อรังกับค่าแรง เทคโนโลยี และความต้องการของผู้ซื้อ

คำถามสำคัญเกี่ยวกับ PRP ได้แก่ผลิตภัณฑ์ใดให้ผลกำไรสูงสุดต่อรังผึ้ง ผลผลิตแตกต่างกันอย่างไรตามแหล่งน้ำหวาน วิธีการจัดสรรรังผึ้งสำหรับผสมเกสรและรังผึ้งสำหรับเก็บน้ำผึ้ง และคุณภาพและปริมาณที่ผู้ซื้อต้องการสามารถตอบสนองได้อย่างน่าเชื่อถือหรือไม่

หัวใจสำคัญของการเลี้ยงผึ้งอัจฉริยะไม่ได้อยู่ที่การติดตั้งเซ็นเซอร์ในรังผึ้งโดยตรง เป้าหมายคือการทำให้สามารถตรวจจับสัญญาณผิดปกติได้เร็วขึ้นผ่านการเปลี่ยนแปลงของน้ำหนักรัง อุณหภูมิ ความชื้น กิจกรรม และเสียง และตรวจสอบรังผึ้งที่ต้องการการดูแลก่อน โดยไม่ต้องให้คนเปิดรังทุกวัน

แผนพัฒนาอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งของรัฐบาลปี 2022–2026 ยังได้นำเสนอระบบป้องกันเชิงรุกโดยใช้ข้อมูลและเทคโนโลยีดิจิทัล เช่น เซ็นเซอร์ดิจิทัล การตรวจจับโรคในระยะเริ่มต้น การควบคุมศัตรูพืชอัตโนมัติ และการให้คำปรึกษาด้านโรคผ่านสมาร์ทโฟน เป็นแนวทาง ( Mafra )

โครงสร้างหลักคือข้อมูล Hive → การตรวจจับความผิดปกติ → การตรวจสอบ ณ สถานที่ → ข้อกำหนด/การควบคุมศัตรูพืช → การคาดการณ์การผลิต → การเชื่อมต่อกับผู้ซื้อ

ปัญหาที่อุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งในประเทศกำลังเผชิญอยู่นั้น ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยปัจจัยเพียงปัจจัยเดียว แหล่งน้ำหวานที่ลดลง ความหนาแน่นของรังผึ้งสูง ไรผึ้ง สภาพอากาศที่ผิดปกติ การสูญเสียในช่วงฤดูหนาว การดื้อยา และการแข่งขันจากผลิตภัณฑ์นำเข้า ล้วนส่งผลกระทบซึ่งกันและกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ไรผึ้งเป็นปัญหาสำคัญที่เชื่อมโยงกับความเสียหายต่อรังผึ้งในวงกว้าง และรัฐบาลกำลังดำเนินการควบคุมอย่างเข้มข้นอย่างต่อเนื่อง เนื่องจากมีการวิเคราะห์ว่าการแพร่กระจายของไรที่ดื้อยาอันเนื่องมาจากการใช้สารควบคุมเฉพาะบางชนิดในระยะยาวในอดีตเป็นหนึ่งในสาเหตุของความเสียหาย จึง เป็นสิ่งสำคัญ ที่จะต้องจัดการอัตราการติดเชื้อ สารควบคุม และประสิทธิภาพโดยใช้ข้อมูล แทนที่จะมุ่งเน้นเฉพาะปริมาณยาฆ่าแมลงที่ใช้ ( Mafra )

โครงสร้างพื้นฐานของคลังปัญหาประกอบด้วย: การเกิดปัญหา → การตรวจสอบข้อมูลฝูงและสิ่งแวดล้อม → การวิเคราะห์สาเหตุ → การตรวจสอบภาคสนาม → การเปรียบเทียบประสิทธิภาพในฤดูกาลถัดไป

คำขอเสนอราคา (RFQ) สำหรับธุรกิจผึ้งไม่ได้มีไว้สำหรับการขายน้ำผึ้งเพียงอย่างเดียว ฟาร์มเลี้ยงผึ้งที่ต้องการผึ้งนางพญาคุณภาพดีหรือพ่อแม่พันธุ์ ฟาร์มผลไม้และเรือนกระจกที่ต้องการฝูงผึ้งสำหรับผสมเกสร และบริษัทอาหารที่ต้องการวัตถุดิบสำหรับน้ำผึ้ง โพรโพลิส และรอยัลเจลลี่ สามารถลงทะเบียนคำขอเสนอราคา (RFQ) ในรูปแบบต่างๆ ได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การจัดหาผึ้งเพื่อการผสมเกสร (Pollination RFQ) เป็นพื้นที่ที่อุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งสามารถเชื่อมโยงโดยตรงกับการจัดหาผึ้งในภาคเกษตรกรรม (Agricultural RFQ) ได้ โดยการเชื่อมโยงพันธุ์พืช ช่วงเวลาการออกดอก พื้นที่เพาะปลูก และจำนวนรังผึ้งที่ต้องการ กับความพร้อมของฟาร์มเลี้ยงผึ้งจะทำให้สามารถสร้างผลผลิตทางการเกษตรและแหล่งรายได้ใหม่สำหรับฟาร์มเลี้ยงผึ้งไป พร้อมกันได้

ราคา สถานที่ตั้งของแหล่งเพาะเลี้ยงที่แน่นอน ปริมาณการผลิต และเงื่อนไขในสัญญาของผู้ซื้อ จะได้รับการจัดการในขั้นตอนการตรวจสอบ/ข้อตกลงรักษาความลับ (Verified/NDA)

ผึ้งเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงที่ โครงสร้าง RFQ (Request First) ของ MarketHub  สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้หลากหลายที่สุด เนื่องจากไม่เพียงแต่ผู้ซื้อน้ำผึ้งเท่านั้น แต่ฟาร์มเลี้ยงผึ้งและผู้ผลิตพืชผลทางการเกษตรอื่นๆ ก็สามารถเป็นผู้ซื้อโดยตรงได้เช่นกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการผสมเกสรการจับคู่ที่แม่นยำจะทำได้ก็ต่อเมื่อคุณลงทะเบียนก่อนว่าต้องการรังผึ้งจำนวนเท่าใดสำหรับพืชชนิดใดและเมื่อใด แทนที่จะซื้อผึ้งมาโดยไม่ตรวจสอบให้ดี

① ค้นหาผลิตภัณฑ์/วัตถุดิบ

ต้องการสินค้าและวัสดุ

บริษัทและฟาร์มที่ต้องการซื้อผึ้งนางพญา น้ำผึ้ง โพรโพลิส นมผึ้ง เกสรผึ้ง และพิษผึ้ง จะลงทะเบียนความต้องการซื้อของตน MarketHub จะตรวจสอบฟาร์มและบริษัทเลี้ยงผึ้งที่มีอยู่ โดยตรวจสอบสินค้า แหล่งที่มาของน้ำหวาน ฤดูกาลผลิต ปริมาณ ภูมิภาค และสภาพคุณภาพ

การลงทะเบียน RFQ → การตรวจสอบสภาพการจัดหา → การเชื่อมต่อฟาร์มเลี้ยงผึ้งและบริษัทต่างๆ → การจับคู่โดย AI

ลงทะเบียน

② เรากำลังมองหาพันธมิตรด้านการผลิตและการผสมเกสร

ต้องการซัพพลายเออร์และพันธมิตรด้านการผสมเกสร

เรากำลังมองหาฟาร์มเลี้ยงผึ้ง ฟาร์มเลี้ยงผึ้งนางพญา บริษัทแปรรูป หรือผู้จัดหาฝูงผึ้งสำหรับผสมเกสร สำหรับการผสมเกสร เราจะพิจารณาพืชผล พื้นที่เพาะปลูก ช่วงเวลาออกดอก และภูมิภาค รวมถึงความแข็งแรงของฝูงผึ้งและระยะเวลาในการจัดส่งด้วย

การส่งคำขอใบเสนอราคา → การตรวจสอบฝูงผึ้งและศักยภาพการผลิต → การเชื่อมต่อพันธมิตร → การจับคู่พันธมิตรด้วย AI

ลงทะเบียน

③ เรากำลังมองหาผู้ซื้อทั้งในประเทศและต่างประเทศ

ต้องการผู้ซื้อ

ฟาร์มเลี้ยงผึ้งและบริษัทแปรรูปต่างมองหาผู้ซื้อรายใหม่ ซึ่งรวมถึงบริษัทด้านอาหาร วัตถุดิบ และการจัดจำหน่าย ตลอดจนฟาร์มผลไม้และเรือนกระจก เราเชื่อมโยงลูกค้าที่เหมาะสมไม่เพียงแต่สำหรับผลิตภัณฑ์เท่านั้น แต่ยังรวมถึงผึ้งนางพญาและบริการผสมเกสรด้วย

การส่งคำขอใบเสนอราคา → การตรวจสอบความสามารถในการจัดหาสินค้า/ฝูงผึ้ง → การเชื่อมต่อผู้ซื้อ → การจับคู่ผู้ซื้อด้วยระบบ AI

ลงทะเบียน

ติดต่อ : mail@markethub.org

องค์ประกอบหลัก ของชุดข้อมูลผึ้งไม่ใช่ผึ้งแต่ละตัว แต่เป็นอาณานิคมและรังผึ้งเพื่อเปรียบเทียบผลผลิตที่แท้จริง จำเป็นต้องเชื่อมโยงข้อมูลต่างๆ เช่น ผึ้งนางพญาตัวไหนอยู่ในรังไหนภายในฟาร์มผึ้งแห่งใด เก็บน้ำหวานจากที่ใด และผลิตได้มากน้อยเพียงใดหลังจากควบคุมไรและช่วงจำศีลในฤดูหนาว

ในบริการผสมเกสร ข้อมูลพืชผลจะถูกเพิ่มเข้ามาที่นี่ โดยการเชื่อมโยงว่ารังผึ้งใดถูกวางไว้บนพืชผลใดในฟาร์มใด เมื่อใด และสถานะของรังผึ้งเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรหลังจากช่วงเวลาการผสมเกสร คำขอเสนอราคา (RFQ) ด้านการเลี้ยงผึ้งและการเกษตรสามารถรวมเข้าเป็นชุดข้อมูลความสัมพันธ์เดียวได้

โครงสร้างการผลิตโดยทั่วไปมีดังต่อไปนี้

ฟาร์มผึ้ง → รังผึ้ง/อาณานิคมผึ้ง → ราชินีผึ้ง → อาหาร/พืชน้ำหวาน → สุขภาพ → การเก็บเกี่ยว → น้ำผึ้ง/ผลิตภัณฑ์จากผึ้ง → ผู้ซื้อ

สัตว์ที่ช่วยในการผสมเกสรได้แก่:

กลุ่มโคโลนี → พืชผล → ฟาร์ม → ช่วงเวลาออกดอก → บริการผสมเกสร → การฟื้นฟูโคโลนี

เชื่อมต่อเข้ากับ...

การเลี้ยงผึ้งเป็นอุตสาหกรรมที่ต้องมีการตรวจสอบปัจจัยต่างๆ ควบคู่กันไป ทั้งโรค แหล่งน้ำหวาน สภาพอากาศ สารกำจัดศัตรูพืช และการผสมเกสร นอกเหนือจากสถิติการผลิต ความถูกต้องแม่นยำของฉบับจดทะเบียนนี้ได้รับการตรวจสอบแล้วโดยอ้างอิงจากแผนห้าปีสำหรับอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งของกระทรวงเกษตร อาหาร และกิจการชนบท แนวทางปฏิบัติปี 2026 สำหรับการควบคุมไรผึ้งอย่างเข้มข้น การแก้ไขระบบกักกันน้ำผึ้งและเกสรผึ้งปี 2026 ของสำนักงานกักกันสัตว์และพืช และมาตรฐานไรของ WOAH ( Mafra )

อย่างไรก็ตาม เป้าหมายปี 2026 ที่นำเสนอในแผนแม่บทปี 2022 ของรัฐบาล รวมถึงตัวเลขอาณานิคมและการผลิตในอดีตไม่ได้ถูกนำมาใช้เป็นค่าประสิทธิภาพในปัจจุบัน  เป้าหมายตามแผนจะถูกเก็บรักษาไว้เป็นเพียงเกณฑ์มาตรฐานเป้าหมายเท่านั้น และชุดข้อมูลแบบเรียลไทม์จะได้รับการอัปเดตแยกต่างหากเมื่อสถิติการผลิต ฟาร์ม และอาณานิคมขั้นสุดท้ายที่แท้จริงสำหรับปี 2026 ได้รับการเผยแพร่แล้ว ( ห้องสมุดมาโป )

ข้อเท็จจริงสำคัญ

• พระราชบัญญัติส่งเสริมและสนับสนุนอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2563 ซึ่งวางรากฐานทางกฎหมายให้รัฐบาลสามารถจัดทำแผนพัฒนาอุตสาหกรรมการเลี้ยงผึ้งอย่างครอบคลุมเป็นระยะเวลาห้าปีได้ ( มาฟรา )
• แผนแม่บทของกระทรวงเกษตร อาหาร และกิจการชนบท ปี 2022-2026 กำหนดให้การขยายแหล่งน้ำหวาน การจัดการศัตรูพืชและโรค การปรับปรุงพันธุ์ผึ้งนางพญา การจัดการการเลี้ยงผึ้งอย่างชาญฉลาด และการขยายความต้องการผลิตภัณฑ์จากการเลี้ยงผึ้ง เป็นภารกิจสำคัญ ( Mafra )
• ในปี 2026 รัฐบาลได้ดำเนินการควบคุมไรผึ้งอย่างเข้มข้นในช่วงฤดูใบไม้ผลิ โดยมุ่งเป้าไปที่ฟาร์มเลี้ยงผึ้งประมาณ 26,000 แห่ง และแนะนำให้ตรวจสอบระดับการติดเชื้อและหมุนเวียนการใช้วัตถุดิบ ( Mafra )
• WOAH ให้การรับรองอย่างเป็นทางการว่าไรวาร์โรอา (Varroa destructor) เป็นศัตรูพืชที่สำคัญซึ่งเป็นปรสิตในผึ้งและสามารถทำให้เกิดการแพร่กระจายของไวรัสและทำให้รังผึ้งล่มสลายได้ ( WOAH )
• ข้อกำหนดการกักกันสัตว์ใหม่มีกำหนดจะเริ่มใช้กับน้ำผึ้งและเกสรดอกไม้ที่นำเข้าสู่เกาหลีตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2026 เป็นต้นไป ( มาฟรา )
• องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) ประเมินว่าผึ้งเป็นแมลงผสมเกสรที่สำคัญและมีการจัดการอย่างดีในภาคเกษตรกรรมทั่วโลก และการผสมเกสรเองก็เป็นบริการทางการเกษตรที่มีมูลค่าทางเศรษฐกิจ ( FAOHome )

ประวัติเวอร์ชัน